Zamiast zalewać uczestników encyklopedią procedur, filtrujemy program do kilku najczęstszych wypadków zdiagnozowanych w szkołach – od wybitego zęba po utratę przytomności – i dla każdego opracowujemy dwu / trzystopniowy algorytm działania, który można przywołać z pamięci nawet pod presją. Ćwiczymy wyłącznie scenariusze o najwyższym prawdopodobieństwie wystąpienia, ucząc ratowania przy użyciu sprzętu, który szkoła bądź pracownik akurat ma pod ręką. Procedury są zakotwiczane w prostych hasłach mnemotechnicznych i akronimach, a wiedza utrwalana poprzez mikro-powtórki. Dzięki temu nauczyciele pamiętają co zrobić, dlaczego to działa i kiedy zadziałać – co przekłada się na realną gotowość, a nie tylko odhaczone szkolenie.